twitter rss

ඔහුට හිමි නුඹෙ පින්තූරය

:::ලිපි වර්ගය:::
8 Apr 2014

 
ඉරහඳ දහසක් මැද - නිල් නුවණ තනිව ඇති
මොහොතකට සිනහා - නොවන දවසක පුදුමැති
ගත්ත නුඹෙ පින්තූරය - අද ඔහුට හිමි
හැඩයට තබාගෙන ඔහු - ලොවට පෙනෙන්නට
නුඹ හිත මෙන්ම - රුවද හිමි බව කියන්නට
 
තදකරන් හුස්ම පොද - ඉඳහිට මමත් ගොස්
බලනවා පින්තූරය - නුඹෙ සුසුම් රැඳී ඇති
ඔහුට හිමි වුනත් අද - නුඹට හිමිවෙලා නැති
 
 
- ජනරඟ විජඉඳු දේවසුරේන්ද්‍ර -
 


වෙන්වයාම

:::ලිපි වර්ගය:::
7 Apr 2014

 
හිත හැදෙන්නට වචනයක් නැති
හිත රිදෙන්නට තවත් ඉඩ නැති
නොනිමි සුසුමන් ගලන මොහොතක
යන්න ගිය මතකයන් නොරැඳිම
වසාලන නෙතු පියන් අතරට
ගොළුවෙලා හද ගැස්මද හොරෙන් මට
අහස්ගැබ දෙස නොබලනා නෙත
මටත් නොදැනිම වැසේ තනියම
 
යන්න ගිය නුඹ නොඑන වග දැන
යන්න යමි මම මතක පොදි බැඳ
 
--------- ජනරඟ විජඉඳු දේවසුරේන්ද්‍ර --------
 


දුහුවිලි කුමරිය

:::ලිපි වර්ගය:::
6 Apr 2014
 
 
සිහිනෙන් සිහිවන
සිනහව හින්දම
නින්දද නොමැතිව
මං අද තනිවම
හුලඟට හුරුනැති
ඉමදිය මංකඩ
නුඹේ සිනා ගෙන
බලා හිඳී අද
 
 


ගං දියට ගිය මිත්තරේ..

:::ලිපි වර්ගය:::
6 Jan 2014


තුන්රෝදෙ උඩ ගෙවන දවසම
ජීවිතය හුරුවෙන්න ඇති
දකින නොදකින මුහුණු අතරෙම
දවස සරිකර ගන්න ඇති

මිතුරු කැල මැද නිවෙන දාහය
යොවුන් සිත පුබුදන්න ඇති
ඉහෙන්,දෙකණින්,මුවින් ගිලිහෙන
යොවුන් පැතුමන් ඉන්න ඇති

හයර් දෙක තුන එකතු කරගෙන
පිලිවෙලක් කරගන්න ඇති
ගෙදර කලඑළි කලේ උඹ බව
සනුහරේ උන් දන්නේ නැති

හීන හිත පෙම මත්තේ හැපි හැපි
නොයෙක් දුක් පොදි දෙන්න ඇති
ඉහිලු අභිමන් යොවුන් පැතුමන් 
පෙමක් පාමුල පොඩි වෙන්න ඇති

මචං තාලෙන් එදත් හංදියේ
පාක් එක ලඟ ඉන්න ඇති
අතට හුරු දිග යතුරු කැරැල්ල
කැරකෙමින් දඟලන්න ඇති

මුවෙහි වූ එක සිනා රැල්ලත්
සැනින් කොහි සැඟවෙන්න ඇති
දෙනෙත් පොඩි කර සුසුම් හෙලමින්
ගංතෙරට නුඹ යන්න ඇති

පොකැට්ටුව හා ජංගමේ නුඹෙ
ගංතෙරේ තනිවෙන්න ඇති
දිගැති හුස්මක් දෙකක් හෙලලා
ගංදියට නුඹ යන්න ඇති

ලපටි කල සිට නිල්වලා ඟග
නුඹෙ පහස හඳුනන්න ඇති
දුකක් හිත තිබු නුඹෙ නිසල් රුව
ඇඟෙ උකුල මත සතපන්න ඇති

(වෙලේවත්ත හංදියේ ත්‍රීවීල් පාක් එකේ නිතර මුණගැහුණ මිත්‍රයා ගංදියට දිවි දුන්නා...ඌ වෙනුවෙන් ලියපු කවි වැල...උඹට නිවන් සුව මචං !)



සළුවඩන්නී

:::ලිපි වර්ගය:::
4 Jan 2014


පාත ඇළ ලඟ රිදී බැම්මේ
ඇහැල ගහ යට හැන්ඳැ වරුවේ
පෙනි පෙනී වෙල් නිල්ල මානේ
නුඹෙ රුවයි ලහි ලහියෙ එන්නේ

කරඹ මල් කැකුලක් අරන්
එහි සුවඳ මුසුවී බලා ඉන්නේ
පොට්ටෙනිය හිස තබාගෙන විත්
ගිමන් හරිනා නුඹේ රුවමයි

දහඩියට නිසි ලංසුවක් නැති
ජීවිතය හරි මගක් දන්නැති
මනුසතුන් මැද දිවිගෙවන්නට
රෙදි ගොඩක් සරණට එන්ට ඇති

අඳින සළු නිසි පාට අගනට
ඔප කරන්නට වරම් ලැබුනට
එවන් සළු නුඹේ ගතේ රැඳුමට
පිනක් නොලදැයි කියමි කෙලෙසක

කුලවතුන්ගේ හිත් හදන්නට
පා මගට බැස නිතර පෑගෙන
මලක් දුටු විට පුරුදු විලසම
මැවෙන්නේ නුඹෙ රුවයි ඒ මත

පව් කලත් සිල් සළුව වැසුනට
ඒ පවත් නුඹෙ අතින් හේදෙන
බවක් ඒ අය දන්නවානම්
පිනක් නොලදත් කමක් නෑ නුඹ

පාත ඇළ ලඟ කිලිටි හෝදන
නුඹට හිමි තැන ලොවම නුදුටුව
හැන්ඳැ වරුවට වගෙම දවසෙම
හිත් පුරා නුඹෙ සළු අඳී හිත





ජනරග විජඉදු දේවසුරේන්ද්‍ර නිර්මාණයක්